Heretic - Nosferatu Eau de Macabre 30ml

Heretic Nosferatu Eau de Macabre 30ml: In samenwerking met Nosferatu en Focus Features presenteert Heretic met trots Nosferatu Eau de Macabre, een geur geïnspireerd op de iconische vampier. Een huiveringwekkende geur van verwelkende seringen, fluweelzachte veganistische ambergris en bliksemschichten die de lucht vullen met petrichor en elektriciteit - zowel delicaat als hedonistisch. Een ontmoeting met een verschijning in de koude, vochtige grotten van het kasteel van graaf Orlok.

TOP: Sering, Ambrette. HART: Petrichor, Viooltjesabsolute, Orris Concrete, Cypriol. BASIS: Veganistische ambergris, Oud, Labdanum.

Het olfactorische universum van Nosferatu in één glazen fles vangen is geen sinecure. We wilden verder gaan dan stereotypen zoals bloed, rozen, rook of kaarsvet en een heel ander idee van dit nachtelijke wezen verkennen. Koud, bleek en helder roept deze geur het ongemakkelijke huiveren op van een ontmoeting met een verschijning. Het opent met een donderslag en een stortbui buiten het kasteel van graaf Orlok. Bliksemschichten vullen de lucht met petrichor en elektriciteit. De vochtige aarde laat een frisse, schone, maar toch muf ruikende geur van plantaardige oliën en geosmine vrij uit de Karpaten.

Verstrengeld in de stenen van het donkere, natte hartakkoord vind je sering in een levendig boeket van lijkachtige tinten, doorbroken door inktachtig viooltjesabsolute. We worden onmiddellijk herinnerd aan Nosferatu's heldin Ellen Hutter. Dit bloemige akkoord van ether roept herinneringen op aan vergeten onschuld en eeuwige liefde, maar in een flits en tot onze afschuw verdwijnt de paarse schoonheid, om slechts opnieuw te verschijnen alsof ze terugkeert uit de dood. De ionine, ook wel bekend als "de verdwijnende molecule", uit haar delicate bladeren en stengels is ongrijpbaar en zal keer op keer opduiken in vluchtige momenten. Precies dan verschijnt een ander complex personage ten tonele in de vorm van veganistische ambergris. Een paradox voor onze zintuigen, het herinnert ons aan de zilte oceanen waarnaar we verlangen, waar een schip klaarligt om ons naar huis te brengen. Zacht en fluweelachtig danst de ambergris op de huid in een nostalgische wals die zowel delicaat als hedonistisch is.

Het laat ons nadenken over de primitieve instincten die in ons allen schuilen en de schemerzone tussen mens en beest die de vampier bewoont - het is een geur die je zal achtervolgen, maar op de best mogelijke manier. Robert Eggers' Nosferatu is alleen deze kerst in de bioscoop.